De liefde voor steen draagt Ann mee uit haar jeugd, toen ze haar vader (die vloerlegger was) af en toe vergezelde en meehielp op de werf.
Ze is gefascineerd door steen in al zijn vormen: Franse witsteen, terrazzo, speksteen, marmer, serpentijn, albast, granito,…

De natuur en in het bijzonder de zee zijn voor haar een voortdurende bron van inspiratie.

Haar beelden kenmerken zich door abstracte, organische lijnen.
Dikwijls glad gepolijst, soms ook ruw gelaten.
De tegenstellingen van het leven past zij toe door hol, bol, glad, ruw af te wisselen en te laten contrasteren of complementeren.
Op die manier laat zij de beelden haar emoties tot uitdrukking brengen. Tegelijkertijd daagt zij de toeschouwer uit om vanuit zijn eigen gevoel naar de werken te kijken.