Barbara Schmitz-Beckers installaties en locatiegebonden werken bewegen zich in het veld van spanning tussen kunst, wetenschap en filosofie.
Ze is vaak geintresseerd in de kleine, fragiele manifestaties van de natuur, die ze op een nieuwe manier tastbaar maakt door uitbreiding en artistieke transformatie. Dit wordt geillustreerd in haar libelleproject; de libellen die aan de oevers van haar vijver worden gevonden, verzameld, gedateerd en gearchiveerd door de kunstenaar.
Ze gebruikt een 3D-pen om een handgetekende reconstructie te maken van tenminste 1 vleugel van elk dier op schaal van 50:1. Op deze manier groeide een continue reeks werken van individuele vleugelportretten.